İman, akla teklif edilir; akıl nimeti olmayan kimse mükellef olmaz.
Kişinin imanı, aklını kullanma derecesiyle derinleşir.
Ancak iman, yalnızca aklın kavrayabildiği alanla sınırlı değildir.
Aklın açıkça kavradığı ve kesin bilgi hâline gelen şeyler, artık iman konusu olmaktan çıkar; bilgi (yakîn) mertebesine ulaşır.
Fakat bu durum, imanı ortadan kaldırmaz; aksine iman, yakîn ile güçlenir ve derinleşir.
Çünkü iman sadece bilmek değil; kabul, teslimiyet ve yöneliştir.
Bu sebeple iman, her mertebede gereklidir ve insanı hakikate taşıyan temel esastır.